Tandarts zijn, houdt dat op zodra je niet meer BIG-geregistreerd bent? Deze vraag rees bij mij toen mijn vader onlangs overleed en we de rouwadvertentie aan het opstellen waren. Moesten we naast echtgenoot, vader en opa ook nog vermelden dat hij tandarts was, ook al was hij al 27 jaar met pensioen? Het was immers niet zomaar iemand die was overleden, hij was tandarts.
Misschien draait het niet alleen om het feit dat je tandarts bent, maar of je daadwerkelijk nog actief bent in het vak. Zijn er bevlogen tandartsen die ook buiten hun patientenbehandelingen nog vol passie met het vak bezig zijn? Of zijn er tandartsen die enkel op de achtergrond blijven, zonder betrokkenheid? Bevlogenheid is een keuze, geen verplichting.
In de tijd van mijn vader was bevlogenheid niet optioneel, omdat vrijwel alle tandartsen praktijkhouders waren met alle bijbehorende drukte. Hij had een eigen praktijk aan huis (met aanvankelijk maar liefst 12000 patiënten) en werkte tevens elke maand een zeer druk weekenddienst. Het hele dorp kende hem en wist waar hij woonde, dus hij was niet zomaar een tandarts, hij was dé tandarts. Bevlogenheid was een last.
De balans tussen werk en privé was ver te zoeken, laat staan de privacy. Buiten werktijd zocht hij zijn toevlucht in Muggenbeet, waar hij al vroeg in zijn carrière een tweede woning had gekocht, zoals veel tandartsen uit die tijd een buitenverblijf hadden. Privacy was voor een dorps tandarts misschien niet vanzelfsprekend, maar gelukkig wel te koop.
Na 30 jaar hard werken in de praktijk had mijn vader er genoeg van. Het was tijd om te stoppen met werken, maar ook met het tandarts zijn. Hij vertrok naar Muggenbeet om daar een nieuw leven te beginnen. Een leven in de natuur, zonder patiënten en volle agenda's. Het was tijd om te genieten, zonder tandheelkunde.
Uiteindelijk stond er geen 'tandarts' in de rouwadvertentie, want dat was hij al lange tijd niet meer. Toch ontvingen we verrassend veel rouwkaarten van voormalige patiënten, ondanks zijn 27 jaar pensioen. Mijn vader had het vak misschien al vaarwel gezegd, maar voor zijn patiënten bleef hij hun tandarts, zelfs tot na zijn dood.
Jerry Baas
